Facebook tak boleh bukak. =(

Tak best, tak best. Facebook tak boleh bukak. Tak boleh nak update info (academic sikit) pasal kawan-kawan kesayangan saya. Saya sayang kawan-kawan saya. Awak je yang tak tahu. Sebab saya tak tunjuk. Malu and segan.

Malam tadi saya sunyi sangat-sangat. Rasa macam nak menangis. Tapi cepat-cepat saya ingat,

Allah ada. 

He'll never leave us whenever we need them the most. Maybe kat sini penuh dengan kenangan saya dengan Adam agaknya. But never mind. He has his own path now. I just can pray for his happiness. I have made my own mistakes too, and maybe it's written that we are not for each other. Allah knows the best.

Entah-entah ibu doa saya dengan dia tak panjang jodoh tak? 

Hehe. Kalau buat, bagus juga. At least I know the man's true colour. Better be careful after this. Saya dah dilanda paranoia.

Malam tadi pak cik saya pinjam lappy saya. Sebab tu saya sunyi sikit kot. Ni pak cik saya. Saya sayang pak cik saya. Tapi semalam saya nampak dia kurus sangat. Errkkhh? Kenapa pak cik kurus sangat eh?

Makan banyak-banyak pak cik. 

Kalau arwah tok ada, mesti dia cakap pak cik baru lepas putus cinta.

As usual, tak ada orang pun layan formspring saya. Isk. Kenyataan menyakitkan. Hurtful truth. Tapi tak pe lah. Sebab saya tak tahu jugak orang nak tanya saya apa. Sebab saya pun tak tahu nak tanya orang pasal apa. Saya lagi suka observe orang kot rather than tanya terus setepek kat muka. Observe lagi mencabar kan?

OK lah, saya nak habiskan tengok Seigi No Mikata lagi ni. Pastu saya nak baca buku. Yosh!

P/S : Saya nak bercuti kat pulau. Saya nak merehatkan dan menenangkan fikiran. =(